| تبليغات | X |
|
اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است
|
بیست و سه سال است راه می روم
می بینم ،
می شنوم
و نقطه چین های تنهاییم را با امید پر می کنم .
بیست و سه سال است
که نور را می بینم
و خدا را می بینم
من هجرت را می فهمم
من هنوز به سکوت های طولانی عادت ندارم
من به شرافت بهار ایمان دارم
و تا زمستان ها می آیند و می روند ،
تا خدا هست و
صبر و انتظار ،
می مانم...
تولدم مبارک...
دوستای گلم من شرمنده ی شما هستم که نمی تونم به بلاگ های شما سر بزنم . متاسفانه اکانتم مشکل پیدا کرده . احتمالا به خاطر سرعت پایینه .
هر وقت مشکل حل شد از خجالت شما در می یام .
